Yönlendirmenin Temelleri

Bir kuruluşun  dahili ağı büyüdükçe   güvenlik veya   organizasyon  amaçları doğrutusunda   ağı birden çok  küçük ağa bölmek gerekebilir.Bu bölme işlemi  genellikle ağın  alt ağlara bölünmesi ile  gerçekleştirilir  Alt ağa bölme  trafiği bir alt ağdan   diğerine  aktaracak  bir yönlendiricinin kullanılmasını gerektirir.

İletileri ağlar üzerinden   yönlendirmek ve doğru   hedefe ulaşmalarını sağlamak için  bir yönlendirici  , yerel  olarak bağlı  tüm ağları  ve her  ağa bağlı arayüzleri içeren bir tablo kullanır.Her arayüz  farklı bir IP ağına aiittir.Bir yönlendirici   yönlendirme tablosundaki  bilgilere bakarak  hangi rotayı veya yolu kullanıcağını belirler.Yönledirme tablosu  ayrıca yönlendiricinin yerel olarak  bağlı olmayan uzak ağlara  ulaşmak için kullanabileceği  yollar hakkında bilgilerde  içerir.Rotalar bir yönetici   tarafından yönlendiriciden  statik olarak atınabilir veyaa bir yönlendirici  protokolü aracığıyla  başka bir yönlendirici  tarafından dinamik olarak verilebilir.

Bir yönlendirici paketleri nereye göndereceğini belirlemek için yönlendirme tablosu kullanır. Yönlendirme tablosu bir dizi rota içerir. Her rota yönlendiricinin  belirli bir ağa ulaşmak için kullanacağı ağ geçidini ve arayüzü tanımlar. Bir rotanın 4 temel bileşeni vardır.

1: Hedef değeri

2: Alt ağ maskesi 

3: Ağ geçidi veya arayüz adresi

4: rota maliyeti ve ölçev 

Bir yönlendirici paket aldığında paketi nereye ileteceğini belirlemek için paketteki hedef ip adresini inceler. Yönlendirici daha sonra yönlendirme tablosunda eşlenen bir hedef değeri arar. Yönlendirme tablosundaki her hedef değeri bir hedef ağ adresini ifade eder.

Ancak bir paketteki bir hedef ip adresi hem bir ağ adresinden hemde bir konak bilgisayar ip adresinden oluşur.Yönlendiricinin kullandığı tablonun hedef ağa giden bir rota içermediğini belirlemesi için , ip ağ adresi ile yönlendirme tablosundaki hedef değerlerinden biri arasında eşleşme olup olmadığını belirlemesi gerekir. Potansiyel rotaya atanmış alt ağ maskesini inceler. yönlendirici her alt ağ maskesini paketteki hedef ip adresine uygular. Daha sonra sonuç olarak ortaya çıkan tablodaki rotanın ağ adresi ile karşılaştırılır. Eşleşme bulunursa paket doğru arayüze veya uygun ağ geçidine iletilir. Ağ adresinin yönlendirme tablosunda bulun birden fazla rota ile eşleşirse yönlendiricinin belirli en uzun ağ adresi eşleşmesine sahip olan rotayı kullanır. 

      Bazen hedef ağa giden birden fazla rota vardır.Bu durumda yönlendiricinin hangi rotayı kullanacağını yönlendirme protokolü kuralları belirler.Rota girişlerinden hiçbirinin eşleşmemesi durumunda yönlendiricinin rota girişlerinin hiçbirinin varsayılan rotanın belirlediği ağ geçidine yönlendirilir. Aksi takdirde paket bırakılır.

Bir yönlendirici de show ip route komutu verilerek yönlendirme tablosundaki rotaları görebiliriz.  Yönlendirme tablosunda bir kaç rota tipi görüntülenir.

1: Doğrudan Bağlı rotalar

Yönlendirici çalıştırıldığında yapılandırılmış arayüzler etkinleşir.Arayüzler çalışır hale geldikçe yönlendirici doğrudan bağlı yerel ağ adreslerini yönlendirme tablosunda bağlı rotalar olarak saklar cisco yönlendiriciler de bu rotalar yönlendirme tablosunda '' c '' harfi ile tanımlanır. Arayüz yeniden yapılandırıldığında  veya kapatıldığında rotalar her seferinde otomatik olarak güncellenir.

2: Statik rotalar

Bir ağ yöneticisi belirli bir ağa giden statik bir rotayı manuel olarak yapılandırabilir. Statik rotalar yönetici tarafından manuel olarak yeniden yapılandırılana kadar değişmez. Bu rotalar yönlendirme tablosunda '' s '' ön ekiyle tanımlanır.

3: Dinamik Olarak Güncellenmiş Rotalar

Dinamik rotalar yönlendirme protokolleri tarafından otomatik olarak oluşturulur ve korunur. Yönlendirme protokolleri ağdaki diğer yönlendiriciler ile yönlendirme bilgisi alışverişinde bulunur. Dinamik olarak güncellenmiş rotalar yönlendirme tablosunda rotayı oluşturan yönlendirme protokolünün tipine karşılık gelen örnek ile tanımlanır. Örneğin RIP protokolü için ''r''  ön eki kullanılır.

4: Varsayılan Rota

Varsayılan rota yönlendirme tablosunun hedef A için bir yol içermediği  durumlarda kullanılacak ağ geçidini belirleyen bir statik rota tipidir. Varsayılan rotaların ISP ye giden yolda bir sonraki yönlendirici ' yi göstermeleri yaygın bir uygulamadır. Bir alt ağda yalnızca tek bir yönlendirici varsa bu yönlendirici otomatik olarak varsayılan ağ geçidi olur. Çünkü o yerel ağa giren ve çıkan tüm ağ trafiğinin bu yönlendirici den geçmekten başka çaresi yoktur. 

    Yönlendirme tabloları bir kaynak ağdan bir hedef ağa giden yolun tamamı hakkında uçtan uca bilgiler içermez. Bunlar yalnızca yol üzerindeki bir sonraki sekme hakkında bilgiler içerir. Bir sonraki sekme genel olarak yönlendirme tablosundaki doğrudan bağlı bir ağdır. 

     Statik bir rotada yönlendirici tarafından ulaşılabilir olduğu sürece bir sonraki sekmedeki herhangi bir ip adresi olabilir. En sonunda ileti doğrudan hedef konak bilgisayar bağlı olan bir yönlendiriciye geçilir ve dağıtılır.